Het trouwserviesJe moet enige moed hebben om pozie te schrijven zoals Benno Barnard dat doet in 'Het Trouwservies'. In ogenschijnlijk regelmatige vormen, met eruditie en een liefde voor het klassieke, lijkt het erop dat Barnard niet bang is om zich buiten zijn tijd te plaatsen. En dat is ook zo: de ware potische taal is geen taal van nu, maar taal van gister en morgen. Maar wie denkt dat de dichter zich in Het trouwservies aan de werkelijkheid probeert te onttrekken,